5 μοναδικές ιστορίες ανθρώπινης δύναμης

Υπάρχουν ιστορίες ανθρώπων, που δε γίνεται να μας αφήσουν ασυγκίνητους. Η θέλησή τους είναι τόσο ισχυρή, που τίποτα δε φαίνεται να μπορεί να τους σταματήσει. Αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση, καθώς η αγάπη τους άλλοτε για τη γνώση άλλοτε για το οικοσύστημα που μας περιβάλλει αλλά και οι προσωπικές τους “μάχες” τους τοποθέτησαν ψηλά στις συνειδήσεις μας. Ας δούμε, λοιπόν, 5 τέτοια παραδείγματα με μοναδικές ιστορίες ανθρώπων που αξίζουν το θαυμασμό μας!

Διαβάστε επίσης: 4 ιστορίες ανθρώπων που γλίτωσαν από βέβαιο θάνατο

1. Φοιτητής ετών 82!

Αποδεικνύοντας πως ο στόχος δεν έχει ηλικία και ότι κάθε ρεκόρ μπορεί να καταρριφθεί, ο Κερκυραίος Νίκος Καρύδης, κατάφερε φέτος με την εισαγωγή του στο τμήμα της Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου να ανέβει στο βάθρο των επιτυχιών των πανελλαδικών εξετάσεων, σε ηλικία 82 ετών.

Σύμφωνα με το ΑΠΕ ΜΠΕ, με ένα ιδιαίτερο πείσμα και εμφανέστατη οξυδέρκεια, αποφάσισε, στα 77 του χρόνια να ξανακαθίσει στα θρανία του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας και σήμερα, διαψεύδοντας όλους εκείνους που τον αποδοκίμαζαν, να ετοιμάζεται με αγωνία για την εγγραφή του στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Γεννημένος το 1938 ο κ. Νίκος είναι σήμερα έτοιμος να ζήσει τη φοιτητική ζωή όχι όπως την ονειρεύονται οι νέοι φοιτητές των πανεπιστημίων, αλλά με έναν δικό του, ιδιαίτερο τρόπο, που θα του ικανοποιήσει τη “δίψα” του για τη μάθηση. Όσο για τη νέα του ζωή στη Θεσσαλονίκη, σκέφτεται να συγκατοικήσει αρχικά με τον εγγονό του, που και αυτός τυγχάνει να είναι φοιτητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, όμως όλα θα κριθούν από την αγαπημένη του σύζυγο που την προτρέπει να φύγουν μαζί στη συμπρωτεύουσα και να ξεκινήσουν, μετά από 60 ολόκληρα χρόνια έγγαμου βίου, μία νέα ζωή.

2. Ο πατέρας του γορίλα

Ο Άγγλος επιστήμονας Ντάμιαν Άσπιναλ υιοθέτησε ένα μικρό γορίλα, τον Kwibi, τον οποίον και μεγάλωνε σαν να ήταν πραγματικός του γιος. Το 2005 όμως, ο Kwibi έγινε 5 ετών και απελευθερώθηκε στις ζούγκλες της Γκαμπόν. Τα χρόνια πέρασαν και ο Άσπιναλ αποφάσισε να ξαναβρεί το Kwidi. Το αποτέλεσμα της συνάντησης, μαγικό! Ο γορίλας, μετά από 10 χρόνια, δεν είχε ξεχάσει σε καμία περίπτωση τις φροντίδες που έλαβε από το θετό του πατέρα.

3. Ένας “ξυπόλητος” ηγέτης

ιστορίες

Ο 83χρονος σήμερα Χοσέ Μουχίκα, ήταν ηγέτης του αντάρτικου κινήματος των Τουπαμάρος, το οποίο μαχόταν κατά της στρατιωτικής χούντας τη δεκαετία του ’70. Διώχθηκε, φυλακίστηκε βάναυσα και έμελλε να γίνει το ζωντανό σύμβολο της χώρας του. Είναι γνωστός ως “ο πιο φτωχός αρχηγός κράτους στον κόσμο” λόγω του τρόπου ζωής του. Άλλωστε, δώριζε το 90% του μισθού των 12.000 δολαρίων, σε φιλανθρωπίες και απόρους, για να δώσει το απόλυτο παράδειγμα. Ο Μουχίκα κατάφερε με τις πράξεις του να εκμηδενίσει την απόσταση ανάμεσα στον πολίτη και τους κυβερνώντες. Έκανε όσα φαντάζουν αδιανόητα για τους περισσότερους πολιτικούς της Δύσης. Μεταξύ άλλων αρνήθηκε να έχει φρουρά ή να μετακομίσει στο προεδρικό μέγαρο, συνεχίζοντας να ζει στο αγρόκτημά του.

4. Η γυναίκα πιλότος χωρίς χέρια

Από τις πιο απίθανες ιστορίες. Η Κοξ δεν είναι μόνο πιλότος. Μεταξύ άλλων κάνει καταδύσεις, σερφ και έχει μαύρη ζώνη στο τάε κβον ντο. Η ιδιαιτερότητά της είναι ότι γεννήθηκε χωρίς χέρια, όμως τίποτα δε φαίνεται να την πτοεί. Αποτελεί την πρώτη γυναίκα στον κόσμο που έμαθε να πιλοτάρει αεροπλάνο με τα πόδια της, για να ξεπεράσει τους φόβους της. Όπως δήλωσε η ίδια, «το να πετάς στους αιθέρες είναι η απόλυτη αίσθηση ελευθερίας, δύναμης, ανεξαρτησίας». Από μικρό παιδί η 37χρονη σήμερα Αμερικανίδα ένιωθε τεράστια απογοήτευση που όλοι της έλεγαν ότι δεν μπορεί να κάνει αυτά που ονειρευόταν επειδή είχε γεννηθεί με αναπηρία.

 

5. Μια άστεγη στο Χάρβαρντ

ιστορίες

Η Ελίζαμπεθ Μάρει γεννήθηκε σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και ανέχειας, καθώς οι γονείς της ήταν ναρκομανείς. Η μητέρα της πέθανε από AIDS και ο πατέρας της διέμενε σε καταφύγιο αστέγων, με αποτέλεσμα η ίδια να βρεθεί χωρίς σπίτι στο Μπρονξ. Στα 15 της κοιμόταν σε κλιμακοστάσια, έτρωγε από τα σκουπίδια και έκλεβε για να επιβιώσει. Ήθελε όμως να συνεχίσει το σχολείο και να μπει στο Χάρβαρντ. Πέρασε πολλά μέχρι να την δεχτούν σε μια σχολή, στην οποία και φοίτησε πότε άυπνη, πότε κουρασμένη και συχνά πεινασμένη. Όταν αριστεύει και παίρνει υποτροφία για το Χάρβαρντ στα 20, το πιο τρελό της όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Εκεί την ανακάλυψαν οι δημοσιογράφοι και η ζωή της έγινε άρθρο στη NEW York times. Έγινε συγγραφέας και έγραψε best-sellers.
Βραβεύτηκε από τον Λευκό Οίκο για το έργο της και αποτέλεσε πρότυπο μίμησης για χιλιάδες εφήβους στην Αμερική.
Η γνώμη σας μετράει
1Μου αρέσει0Το αγαπώ0Αστείο0Τραγικό0Αντίο για πάντα